Aðferðir hleðsluflutnings í hálfleiðurum fela fyrst og fremst í sér innri leiðni og ytri (dópuð) leiðni.
Innri leiðni
Innri leiðni vísar til straums sem myndast af innri hleðsluberum innan hálfleiðara-í fjarveru viðbættra dópefna-undir áhrifum ytra rafsviðs. Í þessum ham þjóna rafeindir í n-gerð hálfleiðara og holur í p-gerð hálfleiðurum sem aðalhleðsluberar.
Ytri (doped) leiðni
Ytri leiðni felur í sér að breyta rafeiginleikum hálfleiðara með innleiðingu dópefna. Lyfjanotkun leiðir til tvenns konar hálfleiðara: n-gerð og p-gerð. Það fer eftir því hvaða efni sem er notað til að blanda, hægt er að flokka n-gerð hálfleiðara frekar (td fosfór-, arsen- eða selengerðir), eins og p-gerð hálfleiðara (td ál- eða bórgerðir). Í þessum ham verða rafeindir eða holur sem losaðar eru af óhreinindaatómunum ríkjandi hleðsluberar og auka þar með rafleiðni hálfleiðarans.
Í stuttu máli, hálfleiðaraleiðni á sér stað fyrst og fremst með innri og ytri (dópuðum) aðferðum. Innri leiðni felur í sér straumflæði sem knúið er áfram af innri hleðsluberum undir ytra rafsviði í ódópuðu efni, en ytri leiðni byggir á lyfjanotkun til að bæta rafafköst. Lyfjanotkun truflar samhverfu efnisins, skapar svæði með háum rafeinda- eða holustyrk nálægt óhreinindaatómunum, sem eykur leiðni hálfleiðarans.
